प्रेम ओलीका हाव्य कविताहरू ( ओलीको गोली )
जति धेरै हासिन्छ उति धेरै बाचिन्छ
Thursday, June 3, 2010
यी हुतिहारा
कुकुरको पुच्छर जस्तो
नेताजिको पारा
वाक्क दिक्क परि सके
जनता यो सारा।
कुर्सी पाउने भए पछी
देउसै देख्छन तारा
आफ्नो खल्ती भरेकाछन
यी बगली मारा।
गर्छौ गर्छौ भनी भनी
टारेकाछन झारा
फेरी के पो गर्न सक्लान
यी हुतिहारा ।
No comments:
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
mera kabita 2070
246 ओ साथी
245 मेरा मित्र लोके
244 फुटकर कबिता भाग ९
243 अभिनय
About Me
Smarica
Hi I have made my blog so that many people read about me and my interest.
View my complete profile
Followers
Blog Archive
►
2020
(10)
►
June
(10)
►
2014
(25)
►
March
(25)
►
2013
(39)
►
August
(1)
►
July
(19)
►
June
(3)
►
May
(5)
►
April
(4)
►
February
(2)
►
January
(5)
►
2012
(57)
►
October
(2)
►
September
(3)
►
August
(12)
►
July
(12)
►
June
(12)
►
April
(1)
►
March
(6)
►
February
(9)
►
2011
(48)
►
December
(1)
►
October
(1)
►
September
(7)
►
August
(10)
►
July
(24)
►
March
(1)
►
January
(4)
▼
2010
(145)
►
December
(11)
►
November
(2)
►
October
(1)
►
September
(31)
►
August
(34)
►
July
(30)
▼
June
(36)
एक गते
मेरो कलम
नव कर्मकान्ड
नेपाली फूटबल
भन बा कुन गोरु जोतू।
पुरानो बादशाहको गाई गुइ छ
शहरको एउटा गल्ली छ
मच्छेर र रात
कुर्सीमा के माद छ
हास्यरस
देसलाई हनुमान चढाउनु पर्छ
रोपाइ
फूटबल र बत्ती
गुरु बने पछी
सबमा राजनीति ठोसियो
आफ्नै घरको साथ राम्रो।
आफ्नै घरको साथ राम्रो।
भन प्रभू (ब्यङ्गे कबिता )
भैंसीको कसम
भन तिमी भन्दा के कम छ।
निठुरी त्यो रात
ढोकिदैन काली अब
मेरा गोरुका बार्है टक्का
गीत
सपनीका ताराहरु
मुखाँ हानु जस्तो
नेता
कस्तो लाग्छ साथि तिमीलाई
पशुपतिका कलि अब
के बताउ तिमीलाई
शान्तिका परेवाहरु
यी हुतिहारा
एक हुल गोरु
बिर्खेको हलो
संबिधानसभा
कस्तो कस्तो आट्ने हजूर
►
2009
(1)
►
July
(1)
No comments:
Post a Comment